கவிஞனின் மொழி .

கவிஞனின் மொழி .  

கவிஞனின் மனதிலிருந்து

கவிஞனின் மொழி வழி

கரைசேரும் கவிதையையுணர

தேவைப்படலாம் வாசிப்பவனுக்கும்

கவிஞனின் மனம்

தெரிந்திருக்கவும் வேண்டும்

கவிஞனின் மொழி .  

 [ புதுப்புனல் மே 2015 ]

பகலின் கனவுகள் .

பகலின் கனவுகள் .

இரவுகள்

எப்போது விடியுமெனத்

தெரியாது

கனவு கண்டுகொண்டிருக்கின்றன

சில பகல்பொழுதுகள் .

[ புதுப்புனல் மே 2015 ]

நாங்களிருக்கிறோம் .

நாங்களிருக்கிறோம்

நாளைக்கென்று ஏதுமில்லை

கவிதைகள் என்னிடம்

எனினும் கவலைகள்

ஆறுதல் கூறுகின்றன

நாங்களிருக்கிறோம்

கவலைப் படாதேயென்று . 

 [ புதுப்புனல் ஏப்ரல் 2015 ]

மிதக்கும் கவிதை .

மிதக்கும் கவிதை .

கைகளும்

காகிதங்களும்

காத்திருக்கின்றன .

தலை வழியே இறங்குவதா

அல்லது

நெஞ்சிற்குள்

சென்று வருவதாவெனப்

புரியாது

அந்தரத்தில் இன்னும்

மிதந்து கொண்டிருக்கிறது

கவிதையொன்று .

[ புதுப்புனல் மே 2015 ]

கொஞ்ச நம்பிக்கை .

கொஞ்ச நம்பிக்கை .

எல்லோரையும் தெரிந்துதான் இருக்கிறது

ஆயினும்

எல்லாமும் தேவைப் படுகிறதென்பதால்

தேர்வு செய்யப் படுகின்றன

உறவுகளும் , நட்புகளும் – கடவுள்களும் கூட

அவ்வப்போதைய தேவைக்கேற்றவாறு .

எனினும்

எஞ்சியிருக்கிறது கொஞ்ச நம்பிக்கை

என்றேனும் ஒருநாள்

அணைத்துக் கொள்ளலாம்

அனைத்தையும் ஒரு சேரவென்று .

[ புதுப்புனல் ஏப்ரல் 2015 ]

அகல மறுப்பவை ....

அகல மறுப்பவை ....

மலையில் இருந்து இறங்கிய போது

வளைவருகில்

கீழே கண்ட பச்சைப் புல்வெளி .

முன்னிரவு நேரத்தில்

பாலத்துச் சுவரில் அமர்ந்திருந்த போது

தொட்டுச் சென்ற தென்றல் காற்று .

அழைக்காமலே

அருகில் வந்து படபடத்த பட்டாம்பூச்சியின்

வர்ண இறைப்பு .

துருவேறிய ஜன்னல் கம்பிகளுக்கு

வெளியே சிரித்த

சிவப்புச் செம்பருத்தி .

நிலாவற்ற கரு வானத்தில்

இறைத்திருந்த நட்சத்திரங்கள் .

சாளரங்களை மூடிய பின்னும்

காதுகளை வருடிய தூரத்து இசை

காரணமே இல்லாமல்

தொலைந்து போன நட்பு .

மறந்து போன இன்னும் சில...

இனி வரலாம் மேலும் பல ...

[ ” காக்கைச் சிறகினிலே “  -  ஆகஸ்ட் 2015 ]

எஞ்சியவையாவது மிஞ்சட்டும்.....

” வலைப்பதிவர் திருவிழா 2015 “ மற்றும் தமிழ் இணையக் கல்விக் கழகம் நடத்தும் “ மின் தமிழ் இலக்கியப் போட்டிகள் – 2015 “

“ புதுக்கவிதைப் போட்டிக்கான கவிதை “

எஞ்சியவையாவது மிஞ்சட்டும்.....

பறந்து கொண்டிருக்கிறோம்

பரிணாமத்தின் உச்சம் தேடி .

மறந்து கொண்டிருக்கிறோம்

மனிதப் பண்பாட்டின் கூறுகளை மட்டும் .

ஆதி ஆரம்பத்தில் வனங்களில்தான் வாழ்ந்தோம்

எல்லா உயிரும் சமமென்றுதான் இருந்தோம்

ஒன்றாய் உழைத்து நன்றாய் வாழ்ந்தோம்

பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்பினோம் .

முதலில் மரங்களை வெட்டினோம் மறைவிடம் தேடி

மறையத் தொடங்கின மற்றவையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்

பின்னர் வேர்களையும் விட்டு வைக்கவில்லை

இன்றோ வளர்ச்சி எனும் கானல் நீர் கண்களை மறைக்க

அழித்துக் கொண்டிருக்கிறோம் மனிதப் பண்பாட்டின்

எஞ்சியிருக்கும் கொஞ்சம் விதைகளையும் .

வாழு , வாழ விடு என்பதே மனிதப் பண்பாடு

தான் வாழப் பிறரை அழிப்பது பெருங்கேடு .

சுற்றி நடப்பதை உற்றுக் கவனித்தால்

பற்றி எரிகிறது மனம் ஒவ்வொரு கணமும் .

வளர்ச்சி என்றாலே பணம்தான் எனும் மாயை

வளர்த்து விட்டது மனித மனதில் பல நோயை

விரட்டியடிப்போம் இனியாவது அந்தப் பேயை .

எஞ்சியிருப்பதை வளர்த்தெடுப்போம்

அடுத்த தலைமுறையையாவது வாழ விடுவோம்

வாழ்வதற்கேற்ற வளமான புவியில் .

                                       - சுப்ரா .

உறுதி மொழிகள் :

1 ] இந்தப் படைப்பு எனது சொந்தப் படைப்பே .

2 ] இப்படைப்பு ” வலைப்பதிவர் திருவிழா 2015 “ மற்றும் தமிழ் இணையக் கல்விக் கழகம் நடத்தும் “ மின் தமிழ் இலக்கியப் போட்டிகள் – 2015 “ க்காகவே எழுதப்பட்டது .

3 ] இது இதற்கு முன் வெளியான படைப்பல்ல . முடிவு வெளிவரும் வரை வேறு இதழ் எதிலும் வெளிவராது .

4 ] வலைப்பதிவுக் கையேடுக்கான விபரங்கள் அனுப்பியுள்ளேன் .

பதிவரின் பெயர் : வே . சுப்ரமணியன் [ சுப்ரா ]