கேள்விகளும் பதில்களும் .

கேள்விகளும் பதில்களும் .

கேட்டிருந்திருக்கலாம் அந்தக் கேள்விகளை

எதிர்ப்பட்ட  யாரேனும் ஒருவரிடம் .

சொல்லியிருந்திருக்கலாம் அந்தப் பதில்களை .

கேட்கப்படாத கேள்விகளும்

அளிக்கப்படாத பதில்களும்

சுற்றிச்சுற்றி வருகின்றன  மனதிற்குள் .

கேட்டுவிடலாம் அல்லது  சொல்லப்படலாம்

என்றேனும் ஒருநாள்  யாரேனும் ஒருவரிடம்

என்ற அதீத நம்பிக்கைகளோடு .

                              [ தளம் ஜூலை – செப்டம்பர் 2015 ]

யாருக்கான கவிதை ?

யாருக்கான கவிதை ?

எனக்கே எனக்கென்று

எழுதும் கவிதையின்

இரண்டாவது வரியிலேயே

எப்படியாவது நுழைந்து விடுகிறார்கள்

வாசிப்பவர்களும்

அதன்பின் அவர்களுக்கும்

உரியதாகி விடுகிறது

அந்தக் கவிதையும் .

[ தளம் ஜூலை – செப்டம்பர் 2015 ]

எஞ்சியவை .

எஞ்சியவை .

நீண்ட நாட்களுக்குப் பின்

கண்ட நண்பனோடு

பசுமையிழந்து போன பூங்காவின்

சிதைவுற்ற சிமெண்ட் இருக்கை

தேடி

அமர்ந்த இடத்தருகில்

எஞ்சியிருந்த ஒற்றைச் செடியில்

ஏதோவொரு பெயர் தெரியாப் பூச்சி

தேடிக் கொண்டிருந்தெதையோ .

கையிலிருந்த

படபடக்கும் பட்டாம்பூச்சி குறித்த

கவிதைத் தாளை காட்டினேன்

வாசிப்பதில் விருப்பமுள்ள

தோழனிடம் .

பட்டாம்பூச்சியல்ல

வண்ணத்துப் பூச்சியே சரியென்றான்

கவிதைக்குள் போகாமலே நண்பன் .

அவரவர் கருத்துகளை

பரிமாறிக்கொண்ட கணத்தில்

கலைந்து போன நிசப்தத்தால்

பாதிக்கப்பட்டு

பறந்துபோய்விட்டது அந்த

பெயர் தெரியாப் பூச்சி

வேறு செடி தேடி .

வார்த்தைப் பரிமாற்றங்களின்

முடிவிலெந்த முடிவுக்கும் வராது போக

திருப்பி வாங்கிக் கொண்ட கவிதையை

திரும்பிப் பார்க்கையில்

பட்டாம்பூச்சியுமில்லை

வண்ணத்துப் பூச்சியுமில்லை

கவிதையில்

வெறும் வார்த்தைகளே எஞ்சியிருந்தன .

[ தளம் ஜூலை – செப்டம்பர் 2015 ]

உருமாற்றம் .

உருமாற்றம் .

எந்தக் கணத்தில்

பறவையாக மாறினேன் நானென

புலப்படவில்லை இதுவரையெனக்கு .

முதலில் சிறகுகள் முளைத்ததாகத்தான்

ஞாபகம்

அல்லது அலகுகளாகக் கூட

இருக்கலாம் .

ஏதோவொன்று

எதுவென்று

தெளிவாயில்லை நினைவுகளில் .

எனினும்

பறவையாக மாறி விட்டேனென்று

உறுதிப் படுத்தியது

நானமர்ந்திருந்த மரக்கிளயின்

இலைகளிலொன்றின் உரசல் .

சிறகுகள் உதிர்ந்தும்

அலகுகள் சிதைந்தும் போய்

எல்லாம் முடிந்தும்

மனம் மட்டும் பறந்து

கொண்டேயிருக்கிறது

உருமாற்றத்திற்கு வழியில்லாமலும்

தரையிறங்கத் தெரியாததாலும் .

[ தளம் ஜூலை – செப்டம்பர் 2015 ]